0

अछूत

-युगकवि सिद्धिचरण श्रेष्ठ

 के ल्यायौ यो आफ्नै भाइ बहिनीकन पनि नछुवाई ?

यो फर्काऊ तिम्रो पूजा, यस्तो चाहिन्न मलाई ।

 

कसरी मेरो पूजा गर्छौ ? गरी घृणा आफैंलाई

कसरी मेरो मन्दिर पस्छौ, थुनेर ढोका अरुलाई ?

 

जाऊ, जाऊ, भित्र नजाऊ, हे पापी, मूर्ख, गँवार

ल्याएको यो पूजा तिम्रो छैन मलाई स्वीकार ।

 

भो, भो, मेरो पाउ नछोऊ, जल्दछ मेरो प्रति अंग

पीप सिंगानभन्दा ननिको ल्यायौ यो जल अपवित्र ।

 

साँच्चै पूजा गर्ने हो त ऊ उसलाई अघि लाऊ

युग युगदेखिन् तिमीले जसको अधिकार सबै पृथियायौ ।

 

छुन नहुने भनी पाप छिटा लि जसको हद अपमान गर्‍यौ

पाउ समाई उसकै पहिले मेरो मन्दिरमा आऊ ।

 

अनि नै मेरो वरदान लिई मानिस योग्य तिमी बन्छौ

देश अगाडि बढ्न नदिने काँढा नबनी सोझिन्छौ ।

 

रचनाकाल : २०१२ साल, नव युगवाणी, १२ जेठ २०५७ ।

साभार : छापामा दलित

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *